Stand up Feelings

Gevoel is een vreemd iets. Het is eigenlijk niet uit te leggen. Vaak zeg ik tegen mensen dat ik probeer mijn gevoel in een foto te leggen, maar wat voor gevoel is dat dan? Dat is bij iedere foto weer anders. Zoals we bij het ontmoeten van nieuwe personen ook een bepaald gevoel ontwikkelen, heb ik dat ook met een foto.

Het is alweer een tijd geleden ┬ádat ik een blog geschreven heb….. Wel kleine uitstapjes gemaakt, wat in de boshut gezeten en bezig geweest met een nestje ijsvogels. Afgelopen weekend wederom een bezoek gebracht aan het wad….. Uiteindelijk toch wel behoorlijk wat foto’s die ik hieronder wil delen. De titel van dit blog heet Stand Up feelings, mede omdat de meeste foto’s staand zijn gemaakt en er een stukje Jaco’s gevoel in is terug te vinden.

In juni en juli zijn verschillende kevers en torren actief. Zo ook het Vliegend Hert. Een prachtig beest die wel acht centimeter groot is. Een heel lastig beestje om te fotograferen…..

 

Vliegende Herten leven in bomen waar veel sapstromen voorkomen. Ik weet ergens op de Veluwe zo'n boom te staan en op een wat grijze zondagochtend trof ik er ook dit jaar weer verschillende rondom en in de boom. Hier een beeld gemaakt met de groothoeklens waarbij het vliegend hert weer op de terugweg was omhoog. Bij nader inzien had ik een gradatiefilter willen gebruiken om de uitgebeten witte lucht wat te beheersen....
Zoals ik al zei vind ik het een erg lastig beest om te fotograferen. Zoveel uitstekende delen en behoorlijk donkere delen. Vanaf de zijkant zie je het gewei niet helemaal top, vandaar dat ik besloot deze soort van de bovenkant te fotograferen. Deze keer op een afgezaagde boomstronk die wat verkleurd is... Misschien een heel simpel beeld, maar ik vind persoonlijk wel dat het vliegend hert er goed in uit komt.
Nog maar eens met de groothoeklens wat proberen. Nu wel met een gradatiefilter erop. Een leuk overzicht van het vliegend hert in zijn natuurlijke omgeving

In maart werd ik benaderd door het waterschap. Ze wilde een beschoeiing langs een beek gaan plaatsen maar vonden er een gat en wilde weten of er een ijsvogel kon zitten. Ik hoefde daar niet over na te denken want ik wist dat ze daar zaten. Het waterschap was zeer loyaal en hoefde geen moment te twijfelen en besloot pas in augustus de beschoeiing te zetten. Vanaf die tijd hebben we met een aantal mensen de ijsvogels in de gaten gehouden en geprobeerd te fotograferen. De ene wat meer als de andere hahaha. Er waren mensen die weken lang iedere dag om 06.00uur zijn opgestaan om geen moment te missen. Wel met resultaat, want diegene was uiteindelijk wel de enige die de jongen heeft zien uitvliegen en kunnen fotograferen.

Hier een “standaard” foto van de mannelijke ijsvogel op de tak die we in de oever hadden gestoken. Door steeds meer bij de ijsvogel te gaan kijken, wilde ik wel iets speciaals met dit plekje proberen.

Maar tussendoor was het eerst nog even tijd om een bezoek te brengen aan de boshut. Ik was er al een tijdje niet geweest. Ik schrok me kapot toen ik uit de verte al iets had gezien wat niet klopte. De vijver was compleet gemolesteerd. er was een blik verf ingegooid en al het voer was er ook in uitgestrooid. De volgende dag gelijk aan het werk gegaan om het water schoon te krijgen voor de vogels. Toen ik daarmee klaar was uiteraard nog even gezeten en gekeken wat er nog te zien was….

Ik had het gordijntje nog geen tien minuten dichtgeschoven en er landde opeens vier hele grote zwarte jongens voor me neus… Het bleken kraaien die ik even heel goed heb kunnen bekijken… Erg leuk om te zien en ik verbaasde me over de grootte van de vogel
Veel jonge vogeltjes te zien. Heggenmusjes, vinken, kuifmeesje, maar ook deze roodborstjes die net niet in beeld paste toen hij vlak voor de hut landde…
En af en toe kwam de eekhoorn ook nog even een kijkje nemen en genieten van het ow zo schone water
Op zoek naar sfeer en omgeving? Plaats een klein takje in het mos en smeer er wat pindakaas achter en concentreer je alleen op dat takje….. de matkop wilde wel meewerken
En op een andere stronk kwam de boomklever even een kijkje nemen.. de boomstronk erachter geeft net dat beetje extra’s in de achtergrond

Genoeg om nog van te genieten dus in de hut. Iedere keer wat nieuws en soms iets heel onverwachts. Maargoed….. de ijsvogels… eerste broedsel gelukt…. tweede broedsel druk bezig en man vliegt af en aan met vis. Reden genoeg om weer even een foto proberen te maken.

En jahoor. Vooral in de ochtend uren kwam hij vaak op de stok zitten. Elke week werden de visjes groter en groter..... Een genot om mee te mogen maken.
Het waterschap had de plek wel afgezet met palen en rood/wit lint omdat er instortingsgevaar was van de oever. Ook van de palen maakte de ijsvogel dankbaar gebruik. door gebruik te maken van een groter diafragma getal versterk ik in deze foto de sfeer door de achtergrond meer mee te laten doen. Dat bracht me op een idee..... een gevoel....

Ik wilde de uitdaging aangaan om een ijsvogel aanvliegend in tegenlicht te fotograferen. Ik had waarschijnlijk nog maar een paar dagen te tijd, omdat de jongen van het tweede broedsel snel uit zouden vliegen. Iedere avond ging ik er liggen als de zon scheen. Helaas is het aanvliegen niet gelukt. Tenminste….. Ik had wel foto’s met de ijsvogel in beeld , maar de scherpte lag absoluut niet op de vogel hahaha. Wat wel lukte was dit.

De ijsvogel in tegenlicht met een visje in zijn bek en wat kleine vliegjes die om hem heen dwarrelen.... een echte gevoelsfoto! Ben hier erg blij mee....

En toen stond het waterschap na de hevige regenbuien van afgelopen weken opeens voor mijn neus. De oever was verder ingestort en ze konden eigenlijk niet langer wachten met het plaatsen van de beschoeiing. De jongen van het tweede broedsel waren reeds een paar dagen uitgevlogen en aan het gedrag van de ijsvogels was niet terug te zien dat ze nog een derde broedsel gingen proberen. In overleg hebben we besloten het broedgat te dichten en word de beschoeiing binnenkort geplaatst en voorzien van gaten om de ijsvogels daar volgend jaar weer een kans te geven. Om er zeker van te zijn dat de ijsvogels kunnen blijven broeden en een beschoeiing waarschijnlijk niet zal werken , hebben we een plan opgesteld om een boomstronk te gaan plaatsen in de wintermaanden. Heel fijn zo’n meewerkende en enthousiaste organisatie te treffen.

En ja liever mensen, nog steeds is dit blog niet voor bij. Heeft u nog even? Want nu komt eigenlijk het mooiste van allemaal. Samen met een nieuw maatje die ik bij de ijsvogel ontmoette, hebben we het wad bezocht. Het was een heel bijzondere dag met mooie momenten, heerlijk weer en erg leuk om iemand de kneepjes van de hobby bij te brengen.

Om kwart voor vier in de nacht zijn we gaan rijden om met zonsopkomst ter plaatse te zijn. Met de zon konden we helaas niets en een geschikte plek vinden was in eerste instantie ook erg lastig. De zon stopt niet met opkomen en voordat je het weet zijn de prachtige pasteltinten in de lucht verdwenen. Hier schijnt de zon al een beetje op de wolken die hun reflectie in het wad laten zien. Op de voorgrond de prachtige grillige structuur van het wad, waar de laatste tijd veel wier was aangespoeld. Met deze foto heb ik geprobeerd een totaalbeeld (alle facetten) van het wad uit te beelden.
Achter die grillige kustlijn lag een plasje met allerlei graspolletjes. In eerste instantie liepen er ook nog schapen rondom heen, maar die bleken toch schuwer van ons dan gedacht. Door gebruik te maken van een polarisatiefilter kan je door het water kijken.....
Mijn fotomaatje moest plassen, dus maar even naar de haven van Lauwersoog gereden. Ook daar stond het water nog zeer laag en langs de kust hadden vissers een net gespannen. Het licht was inmiddels al behoorlijk hard geworden en daarom niet veel tijd aan deze foto besteed. Filtertje erop...even klikken om te kijken hoe het eruit ziet en weer terug. Achteraf gezien heb ik hier spijt van, want als ik hier gebruik had gemaakt van lange sluitertijden denk ik dat dit een bijzondere foto had kunnen worden. Wederom een reden om snel terug te gaan....

 

Na het bezoek aan de oude haven richting het bekende plaatsje Moddergat gereden. Normailter kan ik hier niet zoveel mee. Ook nu leek dat het geval. Overal lag wier en het water was nog erg ver weg. Het wad was niet uitgedroogd en er lag redelijk veel rotzooi. Iets verderop kwam ik een aantal aangespoelde kwallen tegen. Dat was het proberen wel waard. Wederom een staande foto omdat ik dat nou eenmaal mooier vind ogen

The Making off.....by Ina Hendrix.
Maar toen gebeurde er iets. Mijn oog werd getriggerd door twee spelende kinderen in hun zwembroek. Nu niet gelijk gaan denken dat ik graag naar spelende kinderen in zwembroek kijk, maar het viel me op dat het water in zeer korte tijd was gestegen. Samen liepen we naar de waterlijn en ik overdrijf niet als ik zeg dat mijn mond openviel van verbazing. Het leek alsof er iemand een grote kraan had open gezet en het water kwam zienderwijze per seconde dichter bij, voorafgegaan door een laagje schuim. Snel de big stopper erop gezet en ermee aan de slag gegaan. Hier is een belichtingstijds van dertig seconden gehanteerd.
Zelfde plek, ongeveer een minuutje later. Welke geeft meer gevoel?
Wederom een keuze voor u. Hierbij de totale foto met de lijnen van het opkomende schuim op de voorgrond........
....of een vierkante uitsnede...... deze foto zal ik op 5 september as. presenteren als ansichtkaart op een kunstbeurs in het centrum van Barneveld
Als laatste een serie van drie foto's van de welbekende paaltjes die er staan. Diegene die weleens in Moddergat geweest zijn zal dit beeld wel degelijk herkennen.
Het water bleef maar stijgen en stijgen. Je kon je tas niet ergens neerzetten of hij was al bijna ondergelopen met water. Het ging ongelofelijk snel. Wat indrukkend zeg. Fantastisch...... Hier een foto iets dichterbij de paatljes...Deze foto heeft mijn voorkeur uit deze serie......
De laatste foto uit dit blog is heel dichtbij de paaltjes genomen. Iets waar ik zelf nooit opgekomen zou zijn, maar door juist met nieuwe mensen op stap te gaan waar je je goed bij voelt, kom je samen tot inspiratie en mooie beelden. Ina Bedankt!

Komende periode staat de bronst van de edelherten weer op het programma. Heb maar weer een jaarkaart gekocht… Heb wel weer aantal ideetjes opgedaan. Het landschapsvirus is door het bezoek wel weer aangewakkerd, dus ook daar hoop ik me veel mee bezig te houden komende periode.

 

One thought on “Stand up Feelings


  1. Wat een mooie blog. De tegenlichtfoto van de ijsvogel en de ijsvogelfoto erboven vind ik het mooiste, daar zit inderdaad veel sfeer en gevoel in. Dat zie ik ook op de laatste landschapsfoto’s, die spreken mij ook erg aan. Het eekhoorntje vind ik ook erg leuk, een van mijn lievelingsbeestjes.
    groetjes Ghita

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*