Oud en Nieuw

Afgelopen weken eigenlijk weinig aan fotografie gedaan. Dit komt mede door de weersomstandigheden. De herfst is over en de winter wil nog niet extreem doorzetten. Na de film ” de nieuwe wildernis” te hebben bezocht en bij de open clubavond van het VNF Apeldoorn aanwezig te zijn geweest, toch wel weer zin om op pad te gaan. Dit weekend twee uitstapjes gemaakt.

Eenmaal per maand organiseert de fotowerkgroep van het IVN uit Barneveld een excursie voor haar leden. Een jaarlijkse traditie is om de laatste excursie van het jaar Nationaal park de Hoge Veluwe te bezoeken. Het was een prachtige ochtend die begon met mist, heel even een zonnetje liet zien en werd afgesloten met een heerlijke lunch.

Zoals gezegd begon de ochtend mistig. Aangezien we niet zo veel tijd hadden en toch wel meerdere plekken wilde bezoeken was het soms net te kort om op zoek te gaan naar het beeld wat ik in gedachten had. Vooral met de groothoeklens is het een zoektocht naar het juiste plaatje. Voor deze locatie was dit hetgeen waar ik mee thuis kwam.
Na de eerste locatie zijn we doorgereden naar de zandverstuiving. Daar liet de zon zich heel even zien en het licht werd even prachtig. Op dat moment was ik net op zoek naar een geschikte plek en voordat ik het wist was het licht/ zon ook weer weg. Ik vond even later een geschikt onderwerp in deze kleine verkleurde den. Wederom gekozen voor een staande foto om zo toch nog de lucht wat mee te laten doen in de foto.

Diezelfde ochtend nog wel meer foto’s gemaakt, maar die zijn allemaal in de prullenbak beland. Het werd weer erg grauw en grijs en om een foto te maken met een groothoeklens met grauw weer levert geen bevredigende resultaten op voor mij.

Zondag met collega Jaap een bezoek gebracht aan de Oostvaardersplassen. Na het zien van de film De Nieuwe Wildernis en een presentatie op de clubavond van Apeldoorn leek het me leuk Jaap het gebied eens te laten zien en te kijken hoe ik er nu naar keek na het zien van “de” film. Waar ik in mijn  beginperiode van fotograferen heel erg bezig was met het kijken naar vogels en zoogdieren, kijk ik nu veel breder en probeer ik daarin een geschikt landschapsplaatje te vinden.

 

Vanaf het bezoekerscentrum zijn we het gebied in gelopen en kwamen we al gauw een groep Koninkspaarden tegen die in het bos de nog weinige verse takjes van de bomen af trokken om op te eten. Waar een paar jaar geleden nog een behoorlijk bos stond, was er nu weinig meer van over. Alle bomen waren omgegaan. Voor mij meer het gevoel van een oude wildernis in plaats van een nieuwe.
De paarden trokken weg uit het bos en trokken het riet in om daar te rusten. Wederom met de groothoeklens op zoek gegaan naar een foto van de nieuwe wildernis, maar de paarden hielden een soort theekransje. Ze gingen allemaal bij elkaar staan waardoor een foto maken erg lastig was. We konden wel dichtbij komen zoals te zien is op deze foto die Jaap van mij maakte…..het resultaat staat hieronder
Ik bevond me dus tussen een heel stel paarden wat ik best een beetje eng vond af en toe. Ook heel lastig fotograferen, wamt er staat altijd een paard wel verkeerd voor hetgeen je in gedachten hebt. Hier heb ik Jaap ook maar in het beeld betrokken omdat ik geen plaatje kreeg wat ik wilde….. het was wel leuk om eens een tijdje tussen de paarden te zijn. Je zag heel goed hun gedrag terug…..
Onderweg naar een vogelkijkhut kom je allerlei watertjes tegen met op de achtergrond het vergane bos. Dit gaf mij inspiratie om dit eens op mijn manier zo goed mogelijk weer te geven.
Weer een stukje verder wist ik een aantal wilgen te staan die normaliter in een plas staan. Dit was nu niet het geval, maar ik wilde en zou een foto maken van die wilgen. Iedere centimeter heb ik bekeken en geprobeerd. Zoals je op deze foto kunt zien werd ik goed in de gaten gehouden door Jaap. Diep nadenkend over hoe ik het nou aan moest pakken……
Nog maar een centimetertje terug en nog maar een foto maken. Weer niet….pppfffff…. Waarom lukt het nou niet?……..het leven van een natuurfotograaf gaat niet over rozen.
Ik ben er nog niet echt over uit of het hem nou echt is geworden, maar ik weet wel dat dit het maximaal haalbare voor me was op die locatie. Volgende week de foto nog maar een keer bekijken of ik het dan nog steeds een leuke foto vind. Een aangename verassing waren de lensflares die in de foto verschenen na het afdrukken. die vind ik persoonlijk wel degelijk iets toevoegen aan deze foto.

Laat nu de winter maar komen……….

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*