Open of Dicht

In dit blog wil ik jullie eens laten zien hoe ik bepaalde dingen zie en tot een bepaald beeld kom. Ons leven is eigenlijk constant in beweging, is uniek en blijft door de tijd heen veranderen. Dat geldt ook voor fotograferen. Elke foto is uniek, je bent constant in beweging en blijft door de tijd heen veranderen.

Vorig weekend viel volledig in het water en een week later is het prachtig weer. Waar gaat het toch heen met de weersomstandigheden in ons kikkerlandje. Al een aantal keren was ik op een locatie gaan kijken of de Icarusblauwtjes al vlogen. Dit weekend was het zover en heb ik een ochtend en avond de tijd genomen om ze op een andere manier zoals ik normaliter gewend was op de foto te zetten.

In de ochtend vroeg afgesproken en bij aankomst zag ik vanuit de auto de eerste al gelijk zitten. Ik had een beeld in mijn hoofd gemaakt met de groothoeklens. Helaas was de zon nog niet over de bomen heen geklommen en kon ik niet het plaatje maken wat ik in gedachten had. Voor de rest van de ochtend weinig foto’s gemaakt.
Nee, het moest komen van de avond. Het beeld wat ik wilde maken was een Icarusblauwtje op de voorgrond met daarachter de zonsondergang. Ik was lekker bezig en het was wachten totdat de zon ver genoeg gezakt was om overbelichting tegen te gaan. Opeens werd ik omringt door vele muggen en had ik binnen enkle minuten een paar flinke schijven in mijn nek. Ik ben heel hard het gebiedje uitgerend zonder de foto gemaakt te hebben die ik wilde….Volgende keer even insmeren met een beetje insectenspray…We gaan dit blog dus eigenlijk van achter naar voor.
Een beeld wat ik maakte ook tijdens de zonsondergang. Mooi licht wat de vlinder en het gras op de achtergrond oplicht geeft veel sfeer aan de foto mee. Dit is eigenlijk een beetje een standaard beeld van een Icarusblauwtje voor mij geworden. Van redelijk dichtbij met de vleugels dicht. De uitdaging lag hem deze avond (voordat de zon onderging) in een foto te maken waarbij het blauwtje met zijn vleugels open was.
Dat is me dus gelukt zoals te zien is op deze foto. Waar ik normaal een macrolens van 100mm gebruik voor vlinders heb ik er nu voor gekozen een 300mm lens op de camera te zetten. Het was nog warm die avond en bij het minste geringste gevaar vlogen de blauwtjes weer op. Met een 300mm kan je op veilige afstand blijven. Dit blauwtje warmde zich nog even lekker op in het avondzonnetje en maakt daarvoor gebruik van de mooie zuring (plant) wat een mooi kleurcontrast geeft. De opdracht was dus geslaagd en dus door met de volgende uitdaging. Een blauwtje met open vleugels in zijn natuurlijke omgeving.
Hier al wat meer afstand genomen. De reden dat ik deze foto laat zien is het vliegende vrouwtje wat rechts in beeld te zien is…..
Nog even door met het blauwtje op de zuring. Een beetje meer afstand. Je zit hier al een beetje een beeld ontstaan wat ik zocht. Moet wel toegeven dat de vlinder mooi hoog op de zuring zat waardoor hij nog mooi tegen de vage achtergrond uitkomt.
Hoe verder je weggaat, hoe meer de achtergrond mee gaat doen in de foto. Hier ben ik , naar mijn mening, precies op het randje. Meer naar achteren leverde een te onrustig beeld op en dit beeld geeft weer wat ik in gedachten had. Een icarusblauwtje in zijn natuurlijke omgeving. Je ziet nu pas goed hoe klein het vlindertje is. Voor degene die dat niet weten. Ongeveer her puntje van de duim.
Hier een foto om het verschil tussen het mannetje en vrouwtje goed weer te geven. Boven het vrouwtje met haar bruine vleugels en onder het mannetje met zijn prachtige blauwe vleugels. De Vlindertjes hangen altijd met hun kop naar beneden. Waarom dat is weet ik niet, maar ik kan mezelf wel voorstellen als ik met mijn hoofd omhoog slaap en er komt een bak regen naar beneden dat ik dan all die druppels in mijn ogen krijg…..:-)
Een staand beeld van het blauwtje op een ander Zuring. Omdat de plant hoog is, en de vlinder bovenin zit heb ik voor een staand beeld gekozen. dat versterkt de verticale lijnen.
De laatste foto is misschien niet de mooiste, maar voor mij wel de meest bijzondere. Zoals vele van jullie wel zullen weten slapen blauwtjes in groepen bij elkaar. Mijn oog viel op een gegeven moment op een stukje gras waar er meerdere zich opmaakte om te gaan slapen, maar nog even van het laatste zonlicht genoten door hun vleugels te spreiden….Ik heb bij deze foto iets van de onder en bovenkant afgesneden omdat dit niets deed met het beeld.

Zo zie je maar wat voor verschillende foto’s je in een avond kan maken. ¬†Ook de weidebeekjuffers heb ik weer zien vliegen. Ik hoop hier deze week nog even tijd voor te maken. Volgende week ga ik een midweekje met pa lief naar Lauwersoog. Ik wil me daar voornamelijk bezig houden met het maken van landschapsfoto’s…..

4 thoughts on “Open of Dicht


  1. Wat een mooie blog, ik ben hier via een link op facebook gekomen en je blog is het waard om vaker te bekijken. Deze vind ik erg mooi, ik ben dol op vlindertjes, met name het icarusblauwtje. Prachtig hoe de verschilldende standpunten laat zien, wat het voor effect op de foto heeft. DE laatste met de meerdere blauwtjes spreekt me erg aan, maar ook foto 5 en 6 vind ik schitterend ( en inspirerend).
    groetjes Ghita


  2. Hey Jaco,

    Mooie reeks van deze prachtige vlindertjes. Wij hebben ze vorig jaar ook massaal in groep zien slapen. Dit hebben we trouwens ook kunnen waarnemen bij de aardbeivlinder. Heb jij dit ook nog bij andere vlindersoorten kunnen waarnemen? Grtjs Els Roos

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*