Met een glimlach het nieuwe jaar in :-)

Aan alle lezers van dit blog allereerst de allerbeste voor 2015. Dat al de doelen die je jezelf stelt uit gaan komen. We samen in alle gezondheid mogen genieten van alles om ons heen. Zowel individueel als samen, liefde- en respectvol naar elkaar toe!

De laatste weken tussen de feestdagen door wat extra vrije dagen gehad en daar dankbaar gebruik van gemaakt. Een prachtige zonnige ochtend in mijn geboortestad werd een paar weken later afgewisseld met een prachtige besneeuwde middag op de Hoge Veluwe. Weersomstandigheden veranderen soms drastisch. Mensen helaas ook.

Baardmannetjes : Het beloofde een prachtige zonnige zaterdag te worden en dus trokken we erop uit voor de altijd gewilde baardmannetjes te fotograferen. Het zijn – en blijven schitterende , schattige vogeltjes die in de winter beter zijn te fotograferen omdat ze de zaden van de rietpluimen eten. Helaas is het gebied waar ik tien jaar geleden zo ongeveer nog als enige liep te wandelen ontdekt door vele fotografen en is het op een mooie winterdag nu altijd druk. Gelukkig zaten er bijzonder veel baardmannetjes en hebben we een paar mooie kansen gekregen van ze om ze op de foto te zetten.

Al snel na aankomst (zonsopkomst) was het prijs. Deze heer liet zich niet verstoren naarmate wij steeds een stapje dichterbij deden. Eenmaal op voldoende afstand een leuke serie af kunnen drukken en kon de dag voor mij al niet meer stuk.
In de meeste gevallen bleven de baardmannetjes toch op gepaste afstand. Dat neemt niet weg dat je er een leuk plaatje van kan maken. In dit geval is het mijns inziens de herhaling die de foto maakt.
Hier nog zo'n voorbeeld dat veraf niet altijd lelijk hoeft te zijn. Ik vind dit persoonlijk net een schilderijtje geworden. De jonge vrouwelijke baardman in haar natuurlijke omgeving.
Als afsluiter voor mij de foto van de dag, die ik halverwege de ochtend maakte. Door wat geduld op te brengen zal je altijd zien dat de vogeltjes altijd weer terug komen naar waar ze in eerste instantie zaten. Hier ook het geval, waarbij de donkere achtergrond van de bomenrij de baardman heel mooi laat uitkomen.

Oostvaardersdijk : Ik heb inmiddels een paar leuke en enthousiaste mensen om me heen (waar ik heel blij mee ben) die het ook o.a. leuk vinden om landschappen te fotografen m.b.v. filters. Om een beetje te oefenen zijn we een middagje naar de Oostvaardersplassen gegaan. Daar eerst even wat rondgereden en aan het einde van de middag aan de Oostvaardersdijk met de filters bezig gegaan.

Tijdens ons auto rondje door de OVP zagen we een auto stilstaan en daarachter stak er iets over. Het bleek een vos te zijn. Het kon niet anders dat dit een redelijk tamme vos was aangezien hij niet weg liep van de mensen. Het was een onverwachte, maar daardoor juist nog mooiere ontmoeting met deze struikloper.
Tsja. De oostvaardersdijk. Helaas draaide de zon in deze van het jaar niet door boven het ijsselmeer. Er stond maar weinig wind , maar het werd wel steeds kouder. Met wat klauterwerk en soms wat enge glijpartijen heb ik twee mooie plekjes kunnen vinden om wat mee te doen.
Dit is voor mij een bekend en favoriet plekje. Door bijna bovenop de rotsen te gaan zitten en een redelijk laag standpunt in te nemen, kwam deze foto tot stand. Voor de perfectie mis ik de rode gloed in de lucht, maar in de laatste dagen van 2014 heb ik wel geleerd dat je niet alles kan krijgen wat je graag zou willen.

Winter Wonderland: En daar stond het dan op de weersvoorspellingen. Het gaat sneeuwen!. Uiteraard kon ik dat niet laten glippen. Allerlei ideeën komen dan in je hoofd van wat je graag zou willen doen. Vogeltjes, eekhoorn , vos in de sneeuw is mooi. Landschappen zijn mooi. Ja, wat kies je. De volgende ochtend keek ik uit het raam en bleek het wat tegen te vallen. Na wat overleg besloten om een dagje Hoge veluwe te doen in de hoop dat er aan het einde van de dag wat herten de besneeuwde velden op zouden komen. Het werd een behoorlijk koude en natte, maar onvergetelijke middag…..

Eerst maar even een impressie van hoe koud het was. Wilde graag iets doen met sneeuw en zand, dus moesten we de zandvlakte op. Het waaide en sneeuwde en al snel waren we het zat. Zo ziet je maar dat wij Nederlands dit weer helemaal niet gewend zijn hihi.
Dit is het enige plaatje wat ik heb gemaakt. De achtergrond deed niet mooi mee, dus de Carl Zeiss maar meer naar beneden gericht. Eenmaal met deze foto klaar, was ik een beetje stom om mijn camera op statief in de wind te laten staan en er vandaan te lopen om even bij anderen te kijken. Eenmaal omgedraaid lag de camera plat met precies de Carl zeiss door de sneeuw in het natte zand gedrukt. Een iets minder momentje om mee te maken kan ik je melden, maar inmiddels is hij weer op en top schoon met dank aan de luchtslangen van de gemeente Barneveld :-)

Mijn doel van die dag was een paar foto’s te maken die ik eerder had gezien bij een andere fotografe. Geïnspireerd door de beelden van Loulou Beavers had ik de externe flitser die dag in de tas gestopt om als het ware de vallende sneeuwvlokken een extra tintje aan de foto mee te geven. Hieronder een aantal (voor mij) bevredigende beelden….

Eerst eens oefenen in een mooi boslaantje of het werkt. Ja! Het werkt..... De ronde vlekken zijn dus sneeuwvlokken die je zonder flitser volgens mij dus niet zo op de foto kan krijgen. Krijg je het al koud?
Snel verder naar de open vlakte. Eenmaal aangekomen bij de altijd kenmerkende boom van de Hoge Veluwe hetzelfde geprobeerd met dit als resultaat.....
De donkere naaldbomen steken mooi af tegen de sneeuwvlokken. Hier is het effect van de flitser wat minder zichtbaar, maar voegt wel toe. Brrrr.... krijg nog kauwen tenen als ik hier naar kijk
Langs het Reemsterveld staan een aantal mooie grote beuken. Daar eerst even mee bezig geweest, maar mijn oog viel eigenlijk al heel snel op de berken achter mij. Als daar nou ook de sneeuw tegenaan was gevallen, kon dat weleens iets moois worden. Ik moest daarvoor wel een eindje lopen om aan de goede kant van de bomen te komen. Eenmaal de wind, sneeuw / natte sneeuw en de besneeuwde hei die vol diepe onopvallende gaten zat, overwonnen kwam ik bij de berken aan. Het was er schitterend, maar ik had het zo koud dat ik na een paar minuten het echt niet meer volhield en weer snel terug naar de warme auto wilde.
Maarja, dan ben je onderweg terug naar de auto en dan zie je de beuken eens vanuit een ander standpunt. Dus nog maar even diep ademhalen en op de tanden bijten en een serie foto's maken (zonder flitser) van deze prachtige bomen! Super blij met deze foto. Tegen het zwart/ witte aan nabewerkt. Het was even doorzetten, maar dan heb je ook wat. Mijn motto voor 2015. Dit wordt mijn jaar en ik ga de doelen bereiken die ik mezelf gesteld heb.
Eenmaal terug bij de auto, waar mijn maatje van die dag zat te wachten, gezegd dat ze daar maar eens moest gaan kijken. Vanuit de auto (door het glas) maakte ik deze foto met de Iphone. Koud, nat, wit, maar dat is naderhand zooooo lekker thuiskomen en nagenieten....
En dan de laatste van de middag op de Hoge Veluwe. Ben de laatste tijd ook steeds meer bezig met experimenteren en creatieve fotografie. Nu had ik een flitser en wilde ik ook eens bewegen. Dit is dan wel een heel apart effect, wat ik persoonlijk erg gaaf vind.

De sneeuw bleef liggen en dus besloten om de volgende dag naar de boshut te gaan om de Eekhoorn in de sneeuw te proberen op de foto te zetten. De vogels hadden al aardig wat sneeuw weggehipt dus moest er nog even een kruiwagen sneeuw op een andere plek gehaald worden om de setting iets aan te passen. Helaas lieten de Eekhoorn zich helemaal niet en de vogeltjes zich niet zo goed zien en dus kwam ik maar met 1 foto naar tevredenheid thuis.

Het roodborstje vind ik altijd extra mooi worden in de sneeuw. Hij blauw op zijn schouders doet altijd mooi mee met de witte sneeuw en zijn oranje borst steekt dan heel mooi af. Hier probeerde de roodborst nog verstoppertje te spelen, maar tegenwoordig zijn de camera’s zo snel dat ze dat niet meer lukt hihi.

Diezelfde middag (het was wederom een prachtige zonnige dag) naar het Speulderbos gegaan om te kijken wat daar nog over was van de sneeuw. In de dorpen was alle sneeuw al aan het wegdooien, maar eenmaal in het bos stapte we een waar sprookje binnen. Het was er werkelijk schitterend.

Loop je mee het sprookje in?

De zon zakte maar verder en verder en wij wandelde verder door het sprookje. Ik werd er zelfs een beetje emotioneel van om dit zo mee te mogen maken. Steeds verder liepen we richting het licht. De stralen die door de bomen schenen gaven een gevoel van warmte en lichte de sneeuw met gouden stralen op. En toen kwamen we hier….

Ik had alleen de 70-200mm meegenomen en kon dus slechts een fragment kiezen van al dit moois. Nadat ik deze foto had gemaakt bedacht ik me dat een dubbele belichting hier ook wel mooi kon zijn.
Dit beeld gaf precies weer wat ik voelde en daarom ben ik er ook erg blij mee en kijk ik er nog vaak naar. Mijn sprookje voor 2015! Ondanks dat je soms kou voelt, zullen er altijd warme stralen zijn die de kou verdrijven

– Iedereen een fantastisch 2015 –



One thought on “Met een glimlach het nieuwe jaar in :-)


  1. Hoi Jaco,
    Jij ook nog alle goeds en veel mooie natuurmomenten voor 2015!
    Wat een mooie blog. Vooral de baardmanfoto’s, die zijn jaloersmakend. (staat nog hoog op mijn wensenlijstje maar elke keer als ik wil gaan naar een baardmangebiedje is het slecht weer: windkracht 8 en / of regen). De laatste baardmanfoto die je hier hebt is echt top. Ook de vossenfoto vind ik heel mooi, net zoals de Oostvaardersdijklandschapjes, mooie zachte kleuren.
    De sneeuwfoto’s zijn ook geweldig, daarvan vind ik de foto van de open vlakte met de kenmerkende boom en de grote sneeuwvlokken het mooist.
    zullen we nog winter krijgen?
    groetjes Ghita

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*