Lang gewacht, toch gekomen

Na de korte vakantie naar Frankrijk is het er niet meer van gekomen een blog te schrijven. Uiteraard nog wel wat op pad geweest, maar ook andere mooie dingen zijn op mijn pad gekomen waar ik me nu mee bezig houdt. Ik heb gefotografeerd op verschillende vlakken, mocht een kleine technische presentatie geven bij de fotowerkgroep van Nijkerk over creatieve en abstracte fotografie en eindigde vorige week met een leuke dag op een camping in Maarn. Nee, dat schrijf ik niet goed. Ik eindigde vorige week met een leuk experimentje in de tuin. Hieronder alle gebeurtenissen…..

 In de maand juni vliegen de jongen van het eerste nest meestal uit en begint de ijsvogel al snel met een tweede broedsel. Op een middag maakte ik een inspectieronde voor icarusblauwtjes op een bekend plekje hier in de buurt toen ik een ijsvogeltje hoorde roepen. Dat was niet de eerste keer dat ik ze hier hoorde. Al enkele jaren achter elkaar heb ik ze hier kort gezien en gehoord. Dit jaar moest ik het weten…… Waar zitten ze….. Ik volgde de vlucht van de ijsvogel langs een stromende beek dwars door de boerenweilanden waarna ik opeens voor me een meander zag. Meteen wist ik het…. Hier moet het zijn…… Ik begon langzamer te lopen en mijn hart begon al wat heviger te bonken. Bij de eerste bocht van de meander zag ik het meteen. Een stuk oever was afgebroken. Daarin moesten ze zitten. Op de plattegrond van mijn mobieltje zag ik dat ik redelijk dichtbij kon komen door erom heen te rijden met de auto. Ik kwam terecht op een boerenerf waar ik de eigenaresse aansprak of ze ervan wist dat ze achter haar woning ijsvogels had broeden. Na een leuk en enthousiast gesprekje mocht ik een kijkje nemen. Eenmaal bij het plekje aangekomen viel mijn mond direct open en stond ik stokstijf stil. In de struiken zaten drie jonge ijsvogeltjes en de ouders kwamen af en aangevlogen met visjes om te voeren. Wat een schitterende plek… Nog even genieten dan maar…… Eenmaal terug bij mevrouw het heugelijke geboortenieuws verteld en gevraagd of ik er een tentje bij mocht zetten. Dat was geen probleem.

Af en toe nam ik een kijkje , maar door de andere leuke dingen in mijn leven kwam het er niet echt van er een foto van te maken. Ben er tussendoor nog wel een uurtje met m’n vriendin geweest die voor het eerst een ijsvogeltje fotografeerde.

Gemaakt met een 1000D camera. Ijsvogeltje wilde iedere keer niet lang blijven zitten, maar door haar geduld en enthousiasme lukte ze het haar toch. Supertrots dat ze gelijk zo'n foto maakt!
Gemaakt met een 1000D camera. Ijsvogeltje wilde iedere keer niet lang blijven zitten, maar door haar geduld en enthousiasme lukte ze het haar toch. Ik ben supertrots dat ze gelijk zo’n foto maakt!

Zoals je nog net op bovenstaande foto kan zien heeft de ijsvogel mooie rode pootjes. Het is dus een volwassen mannetje aangezien hij een geheel zwarte snavel had. Enkele weken later kreeg ik berichten van mijn fotovrienden dat er wat vreemde dingen gebeurde bij het nest. Er kwam steeds vaker een jong uit het vorige nest kijken en de ouders zagen ze steeds minder. Ik besloot zo snel als mogelijk ook eens te gaan observeren.

Tuurlijk ook de camera mee en even wat plaatjes proberen te maken. Ik zag die dag voor 4 uur lang geen ouders en alleen dit jong. Ik maakte me ernstige zorgen aangezien we wisten dat er jongen in het nest op vis zaten te wachten
Tuurlijk ook de camera mee en even wat plaatjes proberen te maken. Ik zag die dag voor 4 uur lang geen ouders en alleen dit jong. Ik maakte me ernstige zorgen aangezien we wisten dat er jongen in het nest op vis zaten te wachten.

De dagen erop werd mijn vermoeden steeds sterker en besloten we met een cameraatje waarmee ook rioolinspecties worden gedaan in het nest te kijken. Die avond was een verschrikkelijke. Op het beeldscherm van de camera kon je heel mooi de nestgang zien, maar toen we eenmaal met de slang in de nestholte kwamen lagen daar een paar dode ijsvogels. Bijna gereed om uit te vliegen. Met een takje aan de camera hebben we de ijsvogels eruit gehaald totdat het nest helemaal leeg was.

Vier dode ijsvogels. Slechts enkele dagen voor uitvliegen. Hoe kon dit? Die vraag zal altijd blijven bestaan. Hopelijk zien we ze volgend jaar weer terug.... Mijn maag keert er iedere keer weer van om en met een brok in ons keel gingen we huiswaarts, Ik heb zoiets nog nooit meegemaakt tijdens mijn ' ijsvogeljaren' BAH!
Vier dode ijsvogels. Slechts enkele dagen voor uitvliegen. Hoe kon dit? Die vraag zal altijd blijven bestaan. Hopelijk zien we ze volgend jaar weer terug…. Mijn maag keert er iedere keer weer van om en met een brok in ons keel gingen we huiswaarts, Ik heb zoiets nog nooit meegemaakt tijdens mijn           ‘ ijsvogeljaren’ BAH!

In de tussentijd was het soms behoorlijk warm in Nederland. De zomermaanden zijn niet echt maanden om vogeltjes te fotograferen, dus af en toe op een warme zomeravond wat plekjes hier bezocht op zoek naar libellen. Waar er vorig jaar nog tientallen vlogen , vloog er nu niets. Dan maar spelen met sluitertijden en licht.

Een foto van riet in tegenlicht met ervoor de zogenoemde zuring die mooi rood kleurt. Naam van de foto : Green flames
Een foto van riet in tegenlicht met ervoor de zogenoemde zuring die mooi rood kleurt. Naam van de foto : Green Flames
Hier nog zoiets. Gemaakt tijdens een avondje zoeken naar blauwtjes. Zon ging net onder en wilde weer eens wat anders. Ik blijf het zeggen : je moet hier van houden
Hier nog zoiets. Gemaakt tijdens een avondje zoeken naar blauwtjes. Zon ging net onder en wilde weer eens wat anders. Ik blijf het zeggen : je moet hier van houden
Op een andere avond bezocht een wat veldbloemen. Ik had van een andere fotograaf op Facebook een foto gezien die mij inspreerde om dat ook eens te proberen. Het is een beetje afkijken en ik hoop dat diegene het me ook niet kwalijk neemt, maar was leuk experimenteren en eerlijk gezegd is het voor mezelf nog niet helemaal gelukt. De foto op Facebook was veeeeeel mooier. :-)
Op een andere avond bezocht ik wat veldbloemen. Ik had van een andere fotograaf op Facebook een foto gezien die mij inspreerde om dat ook eens te proberen. Het is een beetje afkijken en ik hoop dat diegene het me ook niet kwalijk neemt, maar was leuk experimenteren en eerlijk gezegd is het voor mezelf nog niet helemaal gelukt. De foto op Facebook was veeeeeel mooier. :-)

Deze maanden zijn ook de maanden dat de steenuilen hun jongen groot brengen. Ik ken verschillende plekken, maar doe er eigenlijk nooit wat mee op fotografisch gebied. Op een avond ging de telefoon en werd ik uitgenodigd door een lid van de VNF Nijkerk om samen met hem plaats te nemen bij een nest steenuiltjes die hij maar liefst zeven weken lang al had gevolgd. Het was een geweldig mooie ochtend waar ik waanzinnig goed het gedrag heb kunnen zien.

Fotograferen vond ik wat lastiger aangezien het licht lastig was met de lichte en donkere partijen tijdens die ochtend. Het blijven superleuke en schattige uiltjes om te zien en te mogen fotograferen
Fotograferen vond ik wat lastiger aangezien het licht lastig was met de lichte en donkere partijen tijdens die ochtend. Het blijven superleuke en schattige uiltjes om te zien en te mogen fotograferen

Om het blog niet al te lang van stof te maken 🙂 ga ik direct door met het volgende uitstapje waar ik dit jaar twee keer ben geweest. De reeenbronst. Op een welbekend plekje in Nederland is de reeenbronst goed te volgen en leuk te fotograferen aangezien ze daar in een veld vol witte bloementjes lopen.

Erg vroeg opstaan om er nog voor zonsopkomst te zijn. Er lopen daar ook schote hooglanders en als je dan zo'n lichtsituatie tegenkomt , dan laat je het natuurlijk niet om even een fotootje te maken. Een gevalletje van klikken, geen nabewerking nodig en direct goed.... Conclusie : lucky shot!
Erg vroeg opstaan om er nog voor zonsopkomst te zijn. Er lopen daar ook schote hooglanders en als je dan zo’n lichtsituatie als deze tegenkomt , dan laat je het natuurlijk niet om even een fotootje te maken. Een gevalletje van klikken, geen nabewerking nodig en direct goed…. Conclusie : lucky shot!
Ondanks de het aantal reeën daar stukken minder is geworden, lukt het met een beetje geduld zeker om de reen in de witte bloementjes te fotograferen. Deze vond ik het leukste uit de serie van dit jaar
Ondanks de het aantal reeën daar stukken minder is geworden, lukt het met een beetje geduld zeker om de reen in de witte bloementjes te fotograferen. Deze vond ik het leukste uit de serie van dit jaar
Tijdens het wachten zag ik op een stuk gras een grote vogel fourageren. Die kans wilde ik wel grijpen. Deze grote lijster was welwillend mee te werken aan een foto door het gele gras heen..
Tijdens het wachten op de reeën zag ik op een stuk gras een grote vogel fourageren. Die kans wilde ik wel grijpen. Deze grote lijster was welwillend mee te werken aan een foto door het gele gras heen..

Zoals ik in het intro al schreef dacht ik dat het laatste stukje van dit blog over een camping in Maarn zou gaan. Daar was ik op uitnodiging van mijn ouders namelijk een dagje achter een kraampje gaan staan om te proberen wat foto’s te verkopen. Ook mocht ik die dag drie korte presentaties houden voor de geïnteresseerde. Er beloofde een hoop kinderen op dit evenement af te komen dus bedacht ik een prijsvraag waar de kinderen een verrekijker konden winnen.

Het bleek een geweldig succes. Ik had een tekort aan vragenformulieren en wel 150 kinderen hebben meegedaan. Ze vonden het superieur de 10 vragen over de natuur in te vullen.  De drie presentaties werden ondanks de warmte toch ook goed bezocht en ik verkocht die dag ook nog eens drie foto's. Een mooie dag dus.
Het bleek een geweldig succes. Ik had een tekort aan vragenformulieren en wel 150 kinderen hebben meegedaan. Ze vonden het super om de 10 vragen over de natuur in te vullen. De drie presentaties werden ondanks de warmte toch ook goed bezocht en ik verkocht die dag ook nog eens drie foto’s. Een mooie dag dus.

Het laatste weekend afgesloten met een bezoekje aan Kootwijk. Wederom op zoek naar libellen en dus wederom vroeg opstaan.

EBij aankomst bedekte een prachtige ochtendmist het ven
En bij aankomst bedekte een prachtige ochtendmist het ven
Weinig libellen, maar ik vond wel een bruin blauwtje, welke ik nog maar 1 x eerder had gezien. Is toch weer net iets anders als het icarusblauwtje.
Weinig libellen, maar ik vond wel een bruin blauwtje, welke ik nog maar 1 x eerder had gezien. Is toch weer net iets anders als het icarusblauwtje.

En dan nu de echte afsluiting van dit blog. Iets heel anders. Tijdens stedentripjes kom je soms ook kunst tegen in de vorm van portretfotografie. Ook dat wilde ik wel eens proberen of ik ook zoiets kon maken. Geen studio, gewoon met huis, tuin en keuken spullen wat proberen. Mijn vriendin had een aantal weken al eens wat portretfoto’s van mij gemaakt.  Ik in een witte blouse met als achtergrond een wit hoeslaken. In de nabewerking flink ‘exposen to the right’ en dat gaf best een leuk resultaat. (alleen dat hoofd moest anders :-)). Dit weekend was mijn vriendin aan de beurt. Het idee was om haar gezicht onder het zand te krijgen en er dan een foto van te maken. Hieronder het resultaat. Oordeel zelf. Wij vinden hem mooi en (vooral) ik ben er blij mee!!!!

LT6A9839b
Zwart / wit versterkt het contrast. leuk hier ook eens mee bezig te gaan. wellicht volgt er meer in de toekomst.

Tot de volgende keer maar weer….

 

One thought on “Lang gewacht, toch gekomen


  1. Mooi verhaal Jaco ! Mooie foto s! Jammer van de jonge ijsvogels maar zo gaat dat in de natuur! Prachtige foto van je vriendin!! Groet Bert

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*