Even Slikken en weer doorgaan

Nou……. het was de afgelopen week voor mij dus even niet meer slikken en proberen door te gaan. Uiteindelijk met een behoorlijke keelontsteking een gehele week op bed gelegen en bah…. wat is die antibiotica toch een verschrikkelijk spul zeg….

Al met al….we kunnen weer doorgaan

Eind maart was ik uitgenodigd met een collega fotograaf en zijn collega mee te gaan naar een boshut van han Bouwmeester aan de Lemelerberg. Ik heb natuurlijk mijn eigen hutje, maar daarvoor is het juist leuk om eens te kijken hoe degene die al vele hutten gebouwd heeft, het heeft aangepakt en hoeveel vogeltjes er daar kwamen. De lememerberg is een heideterrein, dus ik zou zo wie zo andere vogeltjes zien. Een dag in een onbekende hut is altijd even zoeken en ook een beetje geluk hebben.

Bij de vijver stond 1 stam die niet weggehaald mocht worden. Je zag wel dat heel veel vogels dit gebruiken als vast mikpunt. De specht was 1 van de eerste die erop kwam zitten.
Een veelvoorkomende vogel op heideterreinen is de Geelgors. Prachtige, maar schuwe vogel. Heel de dag een aantal keren mogen aanschouwen.
Wat ik niet had verwacht, was om kuifmezen te zien. Altijd leuk om ze even voor de lens te krijgen
Voor deze vogels kwam ik eigenlijk. Ze zijn die dag geloof ik drie keer geweest. Alleen bij het laatste bezoek heb ik deze mannelijke kruisbek kunnen fotograferen. De eerste keer was ik toevallig bezig met het verwisselen van mijn body en de tweede keer was ik vergeten mijn instellingen terug te zetten na wat diafragma ge-experimenteer met druppels tijdens een regenbij in het vijvertje.
Hier een mannelijke vink die achter de vijver in de hei ging zitten.

Een hele leuke dag en een aantal mooie soorten kunnen zien en fotograferen. Eigenlijk kwam ik tot de conclusie dat ik het mijn hut niet eens zo slecht doe. Ook hier was het soms erg rustig en moet je gewoon beetje geluk hebben dat de vogel net op jouw ingerichte plekje komt te zitten. Zie ook hieronder een foto van een “gewone” vink die ik laatst in mijn eigen hutje maakte. Rob en collega, bedankt voor de gezelligheid.

Als alles maar beetje klopt dan wordt de foto vanzelf mooi. Welke vogel er ook komt..

Sinds dit weekend ging het iets beter met deĀ keelontsteking en dus vanochtend (ondanks de bewolking) nog even met collega Jaap op pad geweest voor de Oranjetipjes. Na twee uur bezig te zijn was ik helemaal gebroken, maar had gelukkig wel wat leuke foto’s kunnen maken van deze enorme mooie vlindertjes.

Dit is hem dan op haar zo favoriete pinksterbloemen. Dit is het vrouwtje. Ondanks dat je dit niet aan de onderkant kan zien. Het verschil zit hem in de bovenkant van de vleugels. Het mannetje heeft op beide vleugels een oranje vlek. Het vrouwtje heeft dat niet en heeft slechts een zwart vlekje.
' The making off ' Jaap voor het eerst op pad voor de vlindertjes. Hij vond het geweldig en heeft ook prachtige foto's gemaakt....
Omdat het redelijk koud was en er geen zon was, hebben we verschillende vlindertjes gevonden, die niet van hun plaats afkwamen. Je kon ze dus heel makkelijk benaderen en van alle kanten fotograferen. Zo ook van boven.....
Of heel dichtbij, alleen een detail van de vleugel. Erg lastig met een klein beetje wind....
Laatste foto van dit blog is een beetje een gestolen idee. Op de macropixpierence had ik zoiets gezien en werd er uitgelegd dat je door een wit papiertje erachter te houden al heel ander effect krijg. Ik had slechts een wit doekje bij me, die ik met de nabewerking enigszins paars heb mee laten kleuren....

De natuur begint aardig los te barsten, dus komende weken een hoop plannen, maar nu eerst nog even een paar dagen dat verschrikkelijke gif naar binnen slikken en effe uitzieken.

 



Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*