Back to the birds

Vlak voor het slapen gaan lig ik nog te denken. Niet wat de Sint voor dit jaar zal schenken…. , maar hoe mooi de kleine dingen in het leven kunnen zijn. Op sommige momenten in je leven wordt je als mens zodanig weer met je voeten op de grond gezet dat je gaat nadenken over genieten, dromen en hoe je anderen daarbij kunt helpen. Ik sluit mijn ogen met mijn levensmotto in gedachten : Leef, Geloof en Bloei……. Durf te leven te geven en te nemen, dan krijg je hetzelfde terug….. Fijne feestdagen aan iedereen!

Tussen de herfst en de “echte” winter zijn er altijd wel leuke plekjes om naartoe te gaan. Vooral na de geweldige open Avond van VNF-Nijkerk met de inspiratie die Jan van de Greef me gaf, was het nu wat makkelijker de kou in te gaan op zoek naar onze wintergasten.

Als eerste stond de boshut op het programma voor de eekhoorn en de wat grotere vogels. Een paar dagen vooraf begonnen met voeren en het maken van een leuke setting. Doel was een herfstsfeer te creëren.Dat bleek toch nog wel erg lastig was. Onderstaande foto’s zijn leuk, maar nog zeker niet wat ik in gedachten had met de herfstkleuren. Er zijn wel nieuwe ideeën geboren en deze zijn inmiddels genoteerd in het grote notitieblok zodat we dat volgend jaar kunnen uitvoeren.

Al snel was het raak. Gelukkig maar, want het kan ook maar zo zijn dat ze niet op komen dagen. Ik was in de veronderstelling dat de haren op de oren lang zouden zijn in de winter , maar dat viel bij deze eekhoorn wat tegen helaas.
Met deze foto ben ik blij. Een eekhoorn vanaf de zijkant zie je maar weinig. Lastige is die enorme staart en dan nog een leuke compositie ervan te maken. Die compositie is hier, doordat de eekhoorn behoorlijk dichtbij zat, niet zo uit de voeten gekomen zoals ik hem graag wilde, Ik had liever wat meer omgeving erom heen gehad. Op de vorige - en op deze foto zijn de herfstkleuren nog niet goed te zien. We hadden wel wat bladeren neergegooid, maar de bladeren van een eik zijn doorgaans alleen bruin.
Hier een foto van de eekhoorn op zo'n vooraf gemaakte setting. Rondom de bemoste stronk de bladeren van een beukenboom gelegd en de hazelnootjes en dergelijke beetje verdekt opgesteld. Dit is wel wat ik in gedachten had, maar de achtergrond doet nog niet zo mee, zoals ik het wil. Schrijf het maar in uw agenda. Blog Jaco van Toor december 2015. Betere herfstfoto van eekhoorn met kleurige achtergrond.
Waar eekhoorns te zien zijn, komen ook gaaien. Volgens mij houden ze elkaar gewoon goed in de gaten en als er ergens wat te eten valt komen ze er beide naartoe. Deze gaai pikte mis en pakte een blaadje i.p.v. een nootje.
Een keer kwam er een andere eekhoorn even kijken en wat drinken. De zon scheen prachtig op het gele blad er rondom heen en zo ontstond er een "gouden" sfeertje rondom de eekhoorn. En zowaar ook nog met de lange haren. Bij deze foto heb ik ervoor gekozen er een bewerking op los te laten. Nu lijkt het net een schilderij wat ik zelf erg mooi vind. Voor de originele versie verwijs ik naar de galerij op mijn website....

Volgende uitje wat op de planning stond was de pier van IJmuiden voor meeuwen en strandvogels. Iets heel anders…. In plaats van uren lang naar een televisiebeeld vol vogeltjes en eekhoorns te kijken was het nu echt struinen, een nat pak halen en tijgeren door het zand…

De pier was helaas dicht, maar met een prachtige zonsopkomst en heel veel meeuwen in de branding die zich te goed deden aan alle aangespoelde mossels, krabbetjes en andere diertjes, was het op het strand goed vertoeven. Ik besloot aan de gang te gaan met wat langere sluitertijden. Geinspireerd door de beelden van Jan van der Greef had ik al wat in mijn hoofd. Ook deze foto is ter verbetering..... doel : een paar meeuwen scherp en de rest in beweging....

 

Dit zijn de vogeltjes waar ik voor kwam. De drieteenstrandlopertjes. We waren om 08.00uur op het strand. Tot 10.30 hebben we er geen 1 gezien, toen er opeens vanaf links een hele grote groep langs de branding aan kwam zetten. Ondanks het gebruik van een regenpak en een regenhoes om mijn camera was ik nog zeik en zeiknat en zat alles onder het zand. Wat zo leuk is aan deze foto (vind ik) is de onscherpe vogel in de voorgrond in het midden op de foto… die kwam net effe langsrennen….
Mensen die mij inmiddels een beetje kennen weten dat ik in de fotografie altijd streef naar een zo laag mogelijk standpunt. Alhoewel. Ik probeer ik op ooghoogte met mijn onderwerp te komen. Aangezien deze drieteen ongeveer 10 centimeter boven de branding uitsteekt kun je je misschien ietwat voorstellen waar en hoe ik erbij lag….op het moment van foto’s maken loopt de adrenaline door je lijf en denk en geniet je alleen maar van het fotograferen van deze ow zo snelle beestjes. Eenmaal uit beeld moet je dan opstaan en naar het volgende vogeltje lopen. Dat moment van opstaan is niet fijn kan ik u melden. Nat plakkerig zand overal waar je het niet wil voelen hahahah
Laatste uit de serie drieteenstrandlopers is er een die wat meer op het strand gemaakt is. Een hele andere sfeer als de vorige foto.

Een uur terugrijden en daarna snel onder de douche. Alles begint te tintelen, het doucheputje ligt vol met zand. Langzaam voel ik me schoon en begin ik te beseffen hoe erg ik genoten heb van deze heerlijke dag………

De echte wintergast hier in de omgeving is voor mij toch wel de Smient die veel te vinden is in de polders. Twee keer heb ik een rondje door de polder gemaakt. Heel veel smienten mogen zien. Fotograferen is ow zo lastig. Ze zijn nogal schuw dus zodra je met de auto er langs rijd of erbij stopt vliegen ze op en gaan ze verder naar achteren. Een mooie uitdaging om de Smient ook eens vliegend vast te leggen…..

 

Gelukt! Dit is dan wel de enige foto die ik eraan heb overghouden , maar ik ben er wel blij mee. Als de smienten opvliegen zitten ze heel snel op een hoogte waar je dan de lucht als achtergrond hebt en dat wilde ik niet. Het zijn prachtige eenden en gelukkig zitten ze er nog de hele winter dus ben ik nog niet klaar met deze eendjes 🙂
Als je dan toch een rondje maakt en wat andere vogels tegenkomt maak je daar uiteraard dankbaar gebruik van. Dank u wel, meneer de grote Zilverreiger.

 

Als laatste van dit blog hetzelfde plaatje van de vliegende Smienten met de Schilderij bewerking. Misschien laat ik hem zo eens op canvas afdrukken om te kijken wat dat doet.

Om het blog niet te lang te maken hou ik het, ondanks dat ik ook nog een uitje naar de prachtige baardmannetjes heb gemaakt , voor nu even hierbij. Ik zeg maar zo : Er zijn deze maand al genoeg mannen met baarden te zien in het land :-).

Mocht je dit lezen vlak voor het slapen gaan. Denk dan nog even aan de tekst waar ik dit blog mee begon. Ik hoop dat ik de lezer heel even heb mogen laten genieten en je met je gedachten even heb meegenomen naar iets moois. Slaap lekker…….

 


One thought on “Back to the birds


  1. Wat een mooie serie, ik vind vooral de strandserie met de drieteenstrandlopertjes erg mooi. Grappig die vogel die voorbij rende, het is nu net een soort geest of schim en zo mooi wazig. De eekhoornserie is ook erg leuk, ben wel benieuwd welke boshut dit is, ik ben nog op zoek naar een leuke plek waar je eekhoorns kan fotograferen. De vliegende smienten zijn ook gaaf, de schilderij bewerkingen vind ik toch ietsje minder, ik zie dan liever jouw originele foto’s.
    groetjes Ghita

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*