Een weekendje in het bos

Langzaam wordt ik wakker. De winter is voorbij. Ik zie de zon steeds vroeger opkomen en de natuur weer tot leven komen. Mijn handen beginnen te jeuken. Ik besluit mijn camera weer eens te pakken en een weekendje het bos in te trekken. 

Natuurlijk heb ik geen echte winterslaap gehouden, maar door drukte en andere leuke dingen is het gewoonweg niet van “echt” fotograferen gekomen. Nu de dagen weer langer worden heb ik de camera uit het vet gehaald en wil ik weer meer met de camera op pad. Een weekendje in een natuurgebiedje bij mij in de buurt bracht onderstaande beelden.

Bosanemoon :

image1b
Wat lig ik hier nou te doen he? Nou, je probeert eens wat anders dan de rest van de natuurfotografen en probeert een op zich zelf staand bosanemoon plantje m.b.v. flitser een apart effect te creëren. Gelukkig had ik hulp van mijn (foto)maatje. Het uiteindelijke resultaat was helaas niet bevredigend en laat ik dus ook niet zien.
Dit was het anemoonplantje wat zich had afgezonderd van de rest van zijn soortgenoten. Een foto die zonder flitser is gemaakt, maar ik wel leuk genoeg vond om te tonen.
Dit was het anemoonplantje wat zich had afgezonderd van de rest van zijn soortgenoten. Een foto die zonder flitser is gemaakt, maar ik wel leuk genoeg vond om te tonen. Door gebruik te maken van dubbele belichting ontstaat er in sommige delen van de foto een dromerig effect wat zeker iets toevoegt vind ik.
Zoals op deze foto te zien is ( gemaakt met mobiel) stonden er wel wat meer. Vorig jaar was ik bezig geweest met de 300mm. Nu besloot ik me te concentreren op de 100mm macro en daar wat uit te proberen te halen.
Zoals op deze foto te zien is ( gemaakt met mobiel) stonden er wel wat meer. Vorig jaar was ik bezig geweest met de 300mm. Nu besloot ik me te concentreren op de 100mm macro en daar wat uit te proberen te halen.
Eerst maar eens een foto met een standpunt net boven deze mooie bloementjes. In de nabewerking de misschien al wat bekendere schildereffecten bewerkt, waarvan ik vind dat het de foto afmaakt zoals ik hem in gedachten had.
Eerst maar eens een foto met een standpunt net boven deze mooie bloementjes. In de nabewerking de misschien al wat bekendere schildereffecten toegepast, waarvan ik vind dat het de foto afmaakt zoals ik hem in gedachten had.
Vervolgens letterlijk tussen de bloemen gedoken en vanaf heel dichtbij door middel van handmatige scherpstelling op zoek geweest naar leuke composities. Hier wederom gebruikt gemaakt van een dubbele belichting waarbij de eerste foto scherp is en de tweede onscherp.
Vervolgens letterlijk tussen de bloemen gedoken en vanaf heel dichtbij door middel van handmatige scherpstelling op zoek geweest naar leuke composities. Hier wederom gebruikt gemaakt van een dubbele belichting waarbij de eerste foto scherp is en de tweede onscherp.
Liggend tussen de bloementjes en bedenkend wat ik er nog meer van kon maken, bedacht ik me dat ik een stuk wol was tegengekomen tijdens het inpakken van mijn tas en had meegenomen. Ik ging terug naar het alleen staand bloempje en door het stuk wol ( vulling kussen) achter de bloem te houden ontstond er een leuk effect,
Liggend tussen de bloementjes en bedenkend wat ik er nog meer van kon maken, bedacht ik me dat ik een stuk wol was tegengekomen tijdens het inpakken van mijn tas en had meegenomen. Ik ging terug naar het alleen staand bloempje en door het stuk wol ( vulling kussen) achter de bloem te houden ontstond er een leuk effect,

Futen:

Een avonduitstapje op een door de weekse dag onderbreekt het verhaal van mijn bosbezoekje even. Februari en maart zijn de maanden waarin de futen elkaar vertellen dat ze elkaar leuk vinden en een nestje willen maken. De zogenoemde pinguindans is voor de meeste natuurfotografen een mooi doel om op de foto te zetten. Wat heb je daar voor nodig ? Tijd en een locatie. De locatie had ik alleen ik had maar 1 avond, dus moest hopen dat de futen mee zouden werken.

Ik had heel erg geluk. Vroeg in de ochtend kwam ik aanrijden op de locatie en de futen waren al druk aan het kopschudden. Snel uit de auto en langs de kant gaan liggen om dit soort foto's te maken. NA een minuutje doken beide futen onder water
Ik had heel erg geluk. Vroeg in de ochtend kwam ik aanrijden op de locatie en de futen waren al druk aan het kopschudden. Snel uit de auto en langs de kant gaan liggen om dit soort foto’s te maken. Na een minuutje doken beide futen onder water…..
Ongelofelijk maar waar overkwam mij waar ik op hoopte al na enkele minuten. De futen doken onder en kwamen beide met waterplanten in hun bek weer omhoog. Ik wist genoeg want daarna volgt de pinquindans. Snel een positie ingenomen en ratelen maar. Verder niet nadenkend was het over voordat ik er erg in had. Achteraf bleken de futen wel erg krap (in hoogte) in beeld te staan en heb ik de foto gecropt naar een staande foto. Ook vind ik het jammer dat je eigenlijk maar 1 fuut ziet. Het moment was prachtig mooi, ik heb er super van genoten. Volgend jaar gewoon weer proberen.
Ongelofelijk maar waar overkwam mij waar ik op hoopte al na enkele minuten. De futen doken onder en kwamen beide met waterplanten in hun bek weer omhoog. Ik wist genoeg want daarna volgt de pinquindans. Snel een positie ingenomen en ratelen maar. Verder niet nadenkend was het over voordat ik er erg in had. Achteraf bleken de futen wel erg krap (in hoogte) in beeld te staan en heb ik de foto gecropt naar een staande foto. Ook vind ik het jammer dat je eigenlijk maar 1 fuut ziet. Het moment was prachtig mooi, ik heb er super van genoten. Volgend jaar gewoon weer proberen.
Na de pinguindans was het geflirt over en moest er gegeten worden. De futen trokken de plas op. Hier zwom de fuut door een mooie reflectie in het water. Een wat ongewone compositie en onderbelichte geeft dan toch weer een net wat andere foto.
Na de pinguindans was het geflirt over en moest er gegeten worden. De futen trokken de plas op. Hier zwom de fuut door een mooie reflectie in het water. Een wat ongewone compositie en onderbelichte geeft dan toch weer een net wat andere foto.

Beekjes:

Terug het bos in gingen we na het fotograferen van de bosanemoontjes een stukje verderop kijken en op zoek naar andere dingen om te fotograferen.

De stroomversnelling waar de twee beken bij elkaar komen. De zon was al een tijdje op dus behoorlijk hard licht. Wel leuk om te zien wat tegenlicht met het water doet.
De stroomversnelling waar de twee beken bij elkaar komen was een heerlijke rustgevende locatie om op zoek te gaan naar een leuke foto.. De zon was al een tijdje op dus behoorlijk hard licht. Wel leuk om te zien wat tegenlicht met het water doet.
Ik besloot de camera op de HDR stand te zetten en in te zoomen (70-200mm) naar een aantal keien in het water. Uit de hand genomen gaf het tegenlicht de witte vegen. Hier ook in de bewerking gekozen voor het schilderij effect. Een foto waar je misschien wat langer naar moet blijven kijken om hem mooi te vinden.....
Ik besloot de camera op de HDR stand te zetten en in te zoomen (70-200mm) naar een aantal keien in het water. Uit de hand genomen gaf het tegenlicht de witte vegen. Hier ook in de bewerking gekozen voor het schilderij effect. Een foto waar je misschien wat langer naar moet blijven kijken om hem mooi te vinden…..
Tijdens een bijeenkomst van fotoclub Apeldoorn zag ik foto van Jan Boer (www.jrboer.nl) voorbij komen van kwel.Ik had er nog nooit van gehoord, laat staan gezien, maar ik vond de foto heel erg mooi. Ik wilde dat ook wel. In de buurt bij de stroomversnelling viel mijn oog bij toeval op een vies laagje op het water. Bij het erom lopen zag ik het laagje verkleuren. Net alsof er olie op het water lag. Dit kon wel een kwel zijn. Ik pakte een klein stokje en roerde door het vliesje op het water. Het laagje brak uit elkaar in tientallen stukjes. DIT IS KWEL riep ik naar mijn maatje. Olie zal namelijk niet uit elkaar breken als je er een stokje doorheen haalt.
Tijdens een bijeenkomst van fotoclub Apeldoorn zag ik een foto van Jan Boer (www.jrboer.nl) voorbij komen van kwel. Ik had er nog nooit van gehoord, laat staan gezien, maar ik vond de foto heel erg mooi. Ik wilde dat ook wel. In de buurt bij de stroomversnelling viel mijn oog bij toeval op een vies laagje op het water. Bij het erom heen lopen zag ik het laagje verkleuren. Net alsof er olie op het water lag. Dit kon wel kwel zijn. Ik pakte een klein stokje en roerde door het vliesje op het water. Het laagje brak uit elkaar in tientallen stukjes. DIT IS KWEL riep ik naar mijn maatje. Olie zal namelijk niet uit elkaar breken als je er een stokje doorheen haalt.
Met de macro en tussenringen op statief geprobeerd een mooi gedeelte op te zoeken. Heel erg moeilijk vond ik het. Het stukje wat je hier ziet is nog geen 3 cm breed. Heel moeilijk om een compositie te bepalen. OP deze foto is goed te zien dat het kwel gebroken is. Ik besloot er op een avond nog eens terug te gaan.
Met de macro en tussenringen op statief geprobeerd een mooi gedeelte op te zoeken. Heel erg moeilijk vond ik het. Het stukje wat je hier ziet is nog geen 3 cm breed. Heel moeilijk om een compositie te bepalen. OP deze foto is goed te zien dat het kwel gebroken is. Ik besloot er op een avond nog eens terug te gaan.
Een foto van een paar dagen erna toen ik avond terug ging. Hier gebruik gemaakt van mijn cropcamera , tussenringen en converter. Zo kan je van iets meer afstand wat makkelijker met je statief manoeuvreren en compositie bepalen. Misschien is dit nog niet geheel wat ik in gedachten had en daarom ga ik er zeker nog terug. Op deze foto zie je het kwel als het nog niet gebroken is. Vanuit elke hoek zie je andere kleuren. Uit deze hoek waren de kleuren het heftigs.
Een foto van een paar dagen erna toen ik avond terug ging. Hier gebruik gemaakt van mijn cropcamera , tussenringen en converter. Zo kan je van iets meer afstand wat makkelijker met je statief manoeuvreren en compositie bepalen. Misschien is dit nog niet geheel wat ik in gedachten had en daarom ga ik er zeker nog terug. Op deze foto zie je het kwel als het nog niet gebroken is. Vanuit elke hoek zie je andere kleuren. Uit deze hoek waren de kleuren het heftigs.

Magnolia :

Na een kopje koffie als afsluiting van deze mooie ochtend , stopte ik op weg naar huis nog bij een prachtig in bloei staande magnolia.

Als afsluiting van dit blog post ik een foto waarvan je niet meer ziet wat het echt is, maar mij de foto wel aanspreek. Dit is een foto van een stukje in bloei staande magnoliaboom waarbij ik d.m.v dubbele belichting een liggen foto heb gecombineerd met een 180 graden gedraaide foto.
Als afsluiting van dit blog post ik een foto waarvan je niet meer ziet wat het echt is, maar mij de foto wel aanspreek. Dit is een foto van een stukje in bloei staande magnoliaboom waarbij ik d.m.v dubbele belichting een liggen foto heb gecombineerd met een 180 graden gedraaide foto.

De lente is weer in volle gang en het fotografeer-virus heeft mij weer te pakken. Ik hoop tijdens de pasen een aantal mooie dagen te hebben en leuke foto te mogen maken.

Tot snel.

 

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*