Uiltjes knappen

Om sommige dingen voor elkaar te krijgen heb je tijd, inzet, geduld en doorzettingsvermogen nodig. Dat is soms niet makkelijk als je geen resultaten boekt, maar als je er op terugkijkt is het wel degelijk de moeite waard ermee bezig te zijn geweest. Je leert ervan en houd er altijd wat moois aan over.

Vanaf half april heb ik samen met een van mijn fotomaatjes een plekje ingericht op een oud boerenerf om steenuilen te proberen te fotograferen. Vorig jaar reden we langs dat erf en zagen we vier uilskuikens op een schuur zitten. We hebben contact gezocht met de eigenaar en toestemming gekregen om op het erf het een en ander op te zetten. “Daar onder die dakpannen zitten ze ieder jaar te broeden ” werd ons verteld. Na een aantal keren observeren werd dat bevestigd en konden we een hutje bouwen en wat palen neer zetten.

Na twee weken nam ik plaats in het hutje en was het direct raak. Het uiltje landde op nog geen vijf meter op een paaltje. Mijn hart ging tekeer en ik kon mijn geluk niet op. Als dit al het resultaat na twee weken was, hoe zou het dan wel niet zijn als ze straks gaan broeden en de uilskuikens er zijn?

De weken erna konden we al leuke foto’s maken waarbij we gebruik maakte van allerlei oude ramen en palen.

Via marktplaats kocht ik twee van dit soort raampjes. Precies groot genoeg dat het uiltje erin kon zitten. Wachten, wachten , wachten..... en ja hoor.. Na twee dagen was het alweer raak. Daar zat het uiltje al. De kwaliteit laat hier een klein beetje te wensen over omdat het al laat was die avond. Uiteindelijk gaf dit raampje niet echt het beeld wat ik ermee voor ogen had omdat er geen natuurlijke omranding gerealiseerd kon worden. Vandaar ook de uitsnede van alleen het raampje.
Via marktplaats kocht ik twee van dit soort raampjes. Precies groot genoeg dat het uiltje erin kon zitten. Wachten, wachten , wachten….. en ja hoor.. Na twee dagen was het alweer raak. Daar zat het uiltje al. De kwaliteit laat hier een klein beetje te wensen over omdat het al laat was die avond. Uiteindelijk gaf dit raampje niet echt het beeld wat ik ermee voor ogen had omdat er geen natuurlijke omranding gerealiseerd kon worden. Vandaar ook de uitsnede van alleen het raampje.
Oude palen zijn er genoeg te vinden. Hier nam het kleinste uiltje van Nederland een grappige houding aan.
Oude palen zijn er genoeg te vinden. Hier nam het kleinste uiltje van Nederland een grappige houding aan.
Een mooie natuurlijke groene achtergrond. Bij de vorige foto is dat een muur van een andere schuur. Eigenlijk een simpele foto, maar de blik en houding van de vogel maken voor mij in dit geval iets speciaals mee aan de foto.
Een mooie natuurlijke groene achtergrond. Bij de vorige foto is dat een muur van een andere schuur. Eigenlijk een simpele foto, maar de blik en houding van de vogel maken voor mij in dit geval iets speciaals mee aan de foto.

Bijna iedere avond en ochtend gingen we even een kijkje nemen en met de hulp van een aantal vogelgidsen en internet kan je met de gegevens van broedtijden en dergelijke precies uitrekenen wanneer mevrouw de uil op eieren gaat zitten en wanneer de eieren uit gaan komen. Dit klopte allemaal precies, alleen zagen we de uilen naarmate de tijd vorderde steeds minder. Het was op een gegeven moment zo erg dat we de gedachten hadden dat het broedsel mislukt moest zijn, of dat er een ouder dood moest zijn gegaan.

Toen ik persoonlijk het al een beetje had opgegeven besloot ik nog een avond te gaan kijken en dan echt te wachten totdat ik een uil zag of hoorde. Dit gebeurde er.

Het ws al behoorlijk schemerig geworden en het vrouwtje kwam uit het nest en liet zich zien. Dat was al een opluchting want ik had eerder die avond het mannetje al elders waargenomen. Ik keek door mijn camera en zag onder de dakpannen iets heel moois. Het was een jong! Helemaal te gek! Hij schreeuwde onder de dakpannen vandaan naar zijn moeder voor eten. Omdat het al erg donker was om te fotograferen klikte ik er hevig op los in de hoop dat er wat scherpe beelden tussen zaten. In dit geval gaat het niet om de kwaliteit of om de schoonheid van de foto. Nee, het gaat me nu even om het verhaal compleet te maken
Het ws al behoorlijk schemerig geworden en het vrouwtje kwam uit het nest en liet zich zien. Dat was al een opluchting want ik had eerder die avond het mannetje al elders waargenomen. Ik keek door mijn camera en zag onder de dakpannen iets heel moois. Het was een jong! Helemaal te gek! Hij schreeuwde onder de dakpannen vandaan naar zijn moeder voor eten. Omdat het al erg donker was om te fotograferen klikte ik er hevig op los in de hoop dat er wat scherpe beelden tussen zaten. In dit geval gaat het niet om de kwaliteit of om de schoonheid van de foto. Nee, het gaat me nu even om het verhaal compleet te maken
Het jong was zo nieuwsgierig en brutaal dat hij zich steeds een stukje meer liet zien. Zoals de uilskuikens dat zo heel mooi kunnen doen ging zijn kopje soms helemaal in het rondte om de afstand in te schatten. heel gaaf om te zien en te mogen meemaken.
Het jong was zo nieuwsgierig en brutaal dat hij zich steeds een stukje meer liet zien. Zoals de uilskuikens dat zo heel mooi kunnen doen ging zijn kopje soms helemaal in het rondte om de afstand in te schatten. heel gaaf om te zien en te mogen meemaken.
Het werd steeds donkerder en voordat ik het wist zat dit schattige en brutale uiltje naast zijn moeder naar me te staren. Het waren zijn eerste belevenissen in de vrije natuur!
Het werd steeds donkerder en voordat ik het wist zat dit schattige en brutale uiltje naast zijn moeder naar me te staren. Het waren zijn eerste belevenissen in de vrije natuur!

Moeder vloog weg om te gaan jagen. Totdat ik zelf echt niets meer kon zien bleef ik genieten van wat ik net had meegemaakt. Het uitvliegen van een jonge steenuil. Het uilenpaartje had dit jaar (maar) een uilskuiken gekregen en alles ging goed. Gelukkig! Vlak voordat ik weg wilde gaan ging dit uilskuiken zelf zijn vleugelslagen oefenen en vloog hij de grote eik in die vlak naast het nest staat. Ik hoorde hem alleen nog schreeuwen naar zijn ouders.

Ondanks die prachtige avond kwamen de uilen bijna niet meer op de paaltjes zitten. Zoals ik aan het begin al vertelde, had ik een aantal foto’s in gedachten waarvan ik zeker dacht dat die te realiseren waren. Helaas is dat voor dit jaar niet gelukt, maar heb ik wel een aantal foto’s waar ik erg blij mee ben en (voor mij persoonlijk) niet standaard zijn.

Aan de grote eik nast het nest hing ook een oude nestkast. Hier gingen de uilen ook af en toe inzitten. Door goed onder te belichten ontstond deze foto. Opeens is het uiltje niet meer zo schattig en brutaal. Hij is nu een echte jager waar je niet te dichtbij moet komen.
Aan de grote eik nast het nest hing ook een oude nestkast. Hier gingen de uilen ook af en toe inzitten. Door goed onder te belichten ontstond deze foto. Opeens is het uiltje niet meer zo schattig en brutaal. Hij is nu een echte jager waar je niet te dichtbij moet komen.
Deze foto heeft mijn meeste voorkeuren. De reden daarvan is dat ik van een heel oud bankje zelf een kozijntje heb getimmerd. Het is dan extra leuk als de uil erin gaat zitten.
Deze foto heeft mijn meeste voorkeuren. De reden daarvan is dat ik van een heel oud bankje zelf een kozijntje heb getimmerd. Het is dan extra leuk als de uil erin gaat zitten.

Ik begon dit blog te schrijven dat je door je in te zetten voor dingen ook mooie dingen kan overhouden. Tijdens onze belevenissen bij de uiltjes kwam ik ook andere dieren tegen.

Op een mooie maar koude ochtend zag ik tegen de gevel van een andere schuur opeens een aantal superkleine kittens lopen. Ik zag geen moeder dus ging er een kijkje nemen. Het leken in eerste instantie echte wilde boerderijkatten want ze bliezen heel erg en beten bijna in mijn hand als ik ze benaderde. De volgende dag bleek er iets anders aan de hand. Het buurjongetje kwam met een pak melk aan en vertelde me dat de moeder aan de doorgaande weg was doodgereden en hij nu de kittens verzorgde. Eenpaar dagen later ben ik met mijn vriendin een kijkje gaan nemen en die wilde ze allemaal meenemen. Dat leek me niet zo verstandig (hihi) maar we besloten wel om de rode in huis te nemen. Uiteraard hebben we hem eerst laten socialiseren met zijn broertjes en zusjes, maar na een aantal weken mocht hij mee naar huis.
Op een mooie maar koude ochtend zag ik tegen de gevel van een andere schuur opeens een aantal superkleine kittens lopen. Ik zag geen moeder dus ging er een kijkje nemen. Het leken in eerste instantie echte wilde boerderijkatten want ze bliezen heel erg en beten bijna in mijn hand als ik ze benaderde. De volgende dag bleek er iets anders aan de hand. Het buurjongetje kwam met een pak melk aan en vertelde me dat de moeder aan de doorgaande weg was doodgereden en hij nu de kittens verzorgde. Een paar dagen later ben ik met mijn vriendin een kijkje gaan nemen en die wilde ze allemaal meenemen. Dat leek me niet zo verstandig (hihi) maar we besloten wel om de rode in huis te nemen. Uiteraard hebben we hem eerst laten socialiseren met zijn broertjes en zusjes, maar na een aantal weken mocht hij mee naar huis.
We hebben al een poes thuis dus het was even kijken hoe het samen ging. Deze foto heb ik in de eerste week gemaakt dat "snickers" in huis was. Waarschijnlijk begrijp je nu wel waarom hij mee moest he. wat een schoonheid he. Inmiddels in Snickers al een stuk gegroeid en gaat het supergoed tussen hem en onze poes. We hebben er iets moois aan over gehouden
We hebben al een poes thuis dus het was even kijken hoe het samen ging. Deze foto heb ik in de eerste week gemaakt dat “snickers” in huis was. Waarschijnlijk begrijp je nu wel waarom hij mee moest he. wat een schoonheid he. Inmiddels is Snickers al een stuk gegroeid en gaat het supergoed tussen hem en onze poes. We hebben er iets moois aan over gehouden.

Tussen het uitjes knappen door ben ik nog wel een aantal keer op pad geweest. Hieronder nog een aantal foto’s hiervan.

Een dagje weidevogels fotograferen vanuit een hut met een laag standpunt bracht deze foto van de kluut. Ik heb hier gebruik gemaakt van een polarisatiefilter in mijn 500mm lens. Dit om de harde reflectie van de zon iets te drukken.
Een dagje weidevogels fotograferen vanuit een hut met een laag standpunt bracht deze foto van de kluut. Ik heb hier gebruik gemaakt van een polarisatiefilter in mijn 500mm lens. Dit om de harde reflectie van de zon iets te drukken.
En uiteraard volg ik , zoals ik dat ieder jaar probeer te doen, een aantal koppels ijsvogels hier in de buurt. Ook hier wil je liefst actiefoto's van speciale momenten op de foto. Dat is (weer) niet gelukt dit jaar. Een vrouwtje ijsvogel had ik nog niet zoveel op de foto en ik vond de houding en de achtergrond wel mooi hier.  De ijsvogeltjes hebben alweer twee broedsels volbracht... Blijft super om te zien
En uiteraard volg ik , zoals ik dat ieder jaar probeer te doen, een aantal koppels ijsvogels hier in de buurt. Ook hier wil je liefst actiefoto’s van speciale momenten op de foto. Dat is (weer) niet gelukt dit jaar. Een vrouwtje ijsvogel had ik nog niet zoveel op de foto en ik vond de houding en de achtergrond wel mooi hier. De ijsvogeltjes hebben alweer twee broedsels volbracht… Blijft super om te zien.
JVT14565b
Een foto die ik ook heb overgehouden van het steenuilen avontuur. Vanuit een tentje, liggend op de grond van een paardenwei vol met uitwerpselen, wilde we het uiltje proberen op de grond te fotograferen. Het uiltje liet zich niet zien, maar deze witte kwikstaart wel.
Als laatste wil ik de lezer meenemen in mijn creatieve geest. Normaliter maak ik dit soort foto's alleen in de herfstperiode, maar ik dacht : Waarom niet ook eens in de zomer met alle de kleur groen. De HDR functie en een hoop gedraai, getril en bewegen levert dit soort foto's op. Of moet ik zeggen. Schilderijtjes?
Als laatste wil ik de lezer meenemen in mijn creatieve geest. Normaliter maak ik dit soort foto’s alleen in de herfstperiode, maar ik dacht : Waarom niet ook eens in de zomer met alle de kleur groen. De HDR functie en een hoop gedraai, getril en bewegen levert dit soort foto’s op. Of moet ik zeggen. Schilderijtjes?
Dit is e afsluiter van dit blog. Misschien wat lang op dit blog moeten wachten, maar dan krijg je ook wat :-).
Dit is de afsluitende foto van dit blog. Misschien wat lang op dit blog moeten wachten, maar dan krijg je ook wat :-).

 

In augustus begint een expositie in Mennorode in Elspeet. Ik ben een van de deelnemers met 30 foto’s. Hieronder de folder.

folder Jaco Ingrid Adam Jacky

3 thoughts on “Uiltjes knappen


  1. Hoi Jaco,
    Leuk jou ontmoet te hebben bij de boomkikkers in de AWD afgelopen zaterdag.
    Wat een geweldig mooie foto’s maak je allemaal! Complimenten hoor!
    De uiltjes zijn ook heel mooi, maar vooral die eerste vind ik zo gaaf! En wat een schattig katje!! .. ben er helemaal verliefd op!
    Ik zal je blog met regelmaat bezoeken en dan meegenieten van je werk en je fotografie avonturen.
    Groetjes, Joke

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*